Friday, October 29, 2010

ஞாஞளஙலாழன் பதில்கள்

வாசகர்களின் கேள்விகளுக்கு இதோ பதிவுலகச் செம்மல், சிந்தனை சிற்பி (நீங்க எதுக்குங்க டென்சன் ஆகுறீங்க? எனக்கு அரசியலில் பிடிப்பு அதிகம்னு நண்பர்கள் பேசிக்கிறாங்க) ஞாஞளஙலாழனின் பதில்கள்.

1. இளைஞர்கள் அரசியலுக்கு வர முடியுமா?
வரலாம். ஆயுத எழுத்து போன்ற படங்களில்.

2. அப்படியென்றால் நிஜ வாழ்க்கையில் ஆயுத எழுத்து போன்ற படங்கள் சாத்தியமில்லையா?
சாத்தியம் தான். ஆனால் சூர்யா மாதவனால் சுடப்பட்டதுதான் கிளைமாக்ஸ்.

3. சிறந்த முதலீடு?
பாராளுமன்ற தொகுதிகள்.

4. மோசமான கந்துவட்டிக்காரர்கள்?
அரசியல்வியாதிகள்.

5. கள்ளச் சாராயத்திற்கும் நல்லச் சாராயத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு?
விற்பவன் தான்.

6. பகுத்தறிவுவாதிகள்?
அடுத்தவர்களைப் பகுத்தறிவுடன் வாழச் சொல்பவர்கள்.

7. விவசாயி?
தோல்வி மட்டுமே காணும் தொழிலதிபர்

8. புரியாத முரண்?
கிலோ அரிசி நாற்பது ரூபாய். விவசாயி வீட்டில் பட்டினி.

பின் குறிப்பு: தயவு செய்து எனக்குப் பெரிய தட்டி போர்டு வைத்து விடாதீர்கள்.

Saturday, October 9, 2010

ஆனால் யார் செய்யப் போகிறார்கள்?

ஆளும் கட்சிகளும் எதிர்கட்சிகளும் நாட்டில் எம்.பி.க்களின் சம்பள உயர்வில் மட்டும் தான் ஒற்றுமையாகச் செயல்படுகின்றன என்றொரு கருத்துச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் இன்னொரு விசயமும் இருக்கிறது. அது என்ன? மேலே படியுங்கள்.

வெயில் காலத்தில் ஒரு இளநீர் பருக வேண்டுமானால் நீங்கள் ரொம்ப தூரம் அலைய வேண்டியிருக்கும். ஆனால் மது அருந்த வேண்டுமென்றால்?

திரைப்படங்களில் கதாநாயகனுடன் நான்கு நண்பர்கள் சேர்ந்து ஒரு காட்சி வருகிறதென்றால் அந்தக் காட்சியில் பெரும்பாலும் அவர்கள் தண்ணி அடிப்பார்கள் அல்லது கதாநாயகனின் காதலை வெற்றி பெற வைக்க ஐன்ஸ்டீன் அளவுக்கு சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். உருப்பட்ட மாதிரிதான்.

தினமும் நூற்றைம்பது ரூபாய் சம்பாதிக்கும் தொழிலாளர்கள் நூறு ரூபாயை மதுவுக்கும் ஐம்பது ரூபாயை வீட்டுக்கும் செலவழிக்கிறார்கள். நிறைய குடும்பங்கள் வறுமையில் வாடுவதற்குக் காரணம் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் காரணம் இல்லை மக்களே! குடும்பத்தலைவர்களின் குடிதான் பெரும்பான்மை காரணம்.

தேர்தல்களின் போது மதுக்கடைகளை மூடிவிடுவதை நீங்கள் பார்க்க முடியும். ஆனால் எல்லாக்கட்சிகளும் தேர்தலுக்கு சில நாட்களுக்கு முன்பே பெட்டி பெட்டியாக மதுபானங்களை வாங்கி இருப்பு வைத்து விடுவார்கள். எதற்கு என்று நான் சொல்லியாத் தெரிய வேண்டும்? இவர்களிடமா நீங்கள் மது விலக்கை எதிர்பார்க்கிறீர்கள்?

இன்றைக்குப் பத்தாம் வகுப்பு மாணவர்களில் கூட நீங்கள் பீர் அடிப்பவர்களைப் பார்க்க முடியும். ஆக, அழகான அடுத்தத் தலைமுறையையும் நாம் உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். அரசே இதைச் செய்வது வெட்கக் கேடில்லையா?

மது விலக்கு கொண்டு வராமல் இருப்பதற்கு அரசால் சொல்லப்படும் காரணங்கள் என்னென்ன?

அரசுக்கு வருமானம் போய்விடும் என்பது முதற்காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால் ஏழை குடும்பங்களின் வருமானம் பெருகி விடுமே! எது முக்கியம்? அரசின் வருமானம் தான் முக்கியம் என்றால் சிகரெட், புகையிலை, பாக்கு போன்றவற்றையும் அரசே தயாரித்து விற்கலாமே. வேறு எதையும் நான் சொல்ல விரும்பவில்லை.

கள்ளச் சாராயம் பெருகி விடும் என்பது மற்றொரு காரணம். காவல் துறை மீது அரசுக்கு நம்பிக்கை இல்லையா? ஒரு தவறு நடப்பதைத் தடுக்க வேண்டுமானால் அந்தத் தவறை நாமே செய்ய வேண்டும் என்பது நியூட்டனின் நான்காம் விதியா?

சாராய ஆலைகளை நடத்தும் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் பெருமுதலைகளுக்கு வருமான இழப்பு ஏற்படும் என்பது தான் காரணமாக இருந்தால் அதற்கு நம்மிடம் தீர்வு இல்லை.

அரசுக்கு உண்மையிலேயே அக்கறை இருக்குமானால் மதுவிலக்கு என்பது அவ்வளவு கடினமான விசயம் அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். குடிப்பழக்கம் உள்ளவர்கள் சிறிது காலம் சிரமப்படுவார்கள் என்பது உண்மையே. ஆனால் நம் மக்கள் எதற்குமே எளிதாகப் பழகிவிடக் கூடியவர்கள் என்பது அதைவிட உண்மை. மிக முக்கியமான ஓன்று, நமது வரும் தலைமுறைகள் மதுவின் அழிவிலிருந்து காக்கப்படுவார்கள். ஏழைகளின் எண்ணிக்கை பெருமளவு குறையும். ஒரு வலிமையான சமுதாயம் உருவாகும்.

ஆனால் யார் செய்யப் போகிறார்கள்?


Sunday, September 19, 2010

வெள்ளை தான் அழகா?

உங்கள் உறவினப் பெண்ணொருவர் குழந்தை பெற்றிருப்பதாக உங்களுக்கு வேண்டப்பட்டவர் சொல்கிறார் என்றால் அவரிடம் நீங்கள் என்ன கேட்பீர்கள்?

குழந்தை ஆணா, பெண்ணா என்பது முதல் கேள்வியாக இருக்கும். இரண்டாவது கேள்வி? குழந்தை வெள்ளையா, கருப்பா என்பது தானே? ஏன், சுகப்பிறப்பா, அறுவை சிகிச்சையா, தாயும் பிள்ளையும் நலமா, போன்ற கேள்விகளெல்லாம் உங்களுக்குத் தோன்றாதா?

அண்மையில் என்னை வருத்தமடையச் செய்த நிகழ்வு ஓன்று. ஒரு சிறுமி தனது வகுப்பில் தான் மட்டுமே கருப்பாக இருப்பதாக ஏக்கத்துடன் கூறுகிறாள். அச்சிறுமி எத்தனையாவது படிக்கிறாள் என்று தெரிந்தால் நீங்கள் ஆடிப் போவீர்கள். ஆம், அவள் படிப்பது எல்.கே.ஜி.

வெள்ளை தான் அழகு என்று சிறு வயதிலிருந்தே குழந்தைகளின் மனதில் திணிக்கப்படுகிறது. பெண் குழந்தைகள் பருவ வயதை அடைகையில் இந்த எண்ணம் அவர்கள் மனதில் மிகப்பெரியத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி விடுகிறது.

கருப்பாக இருப்பதால் பல பெண்களுக்குத் திருமணம் தள்ளிப் போய்க்கொண்டே இருக்கிறது. அவர்கள் ஒருவித தாழ்வு மனப்பான்மையுடன் தான் இயங்குகிறார்கள். குழாயடி சண்டைகளிலும் இன்னபிற குடும்பச் சண்டைகளிலும் அவர்களின் கருமை நிறம் எள்ளி நகையாடப்படுகிறது.

தமிழ் நாட்டை விட்டு வெளியே வந்தால் மீசையும் கருப்பும் (அல்லது மாநிறமும்) நாகரீகமான உடையும் தான் தமிழர்களின் அடையாளமாக இருக்கிறது. ஆனால் என்னவோ தமிழர்களின் அழகியல் எண்ணங்கள் எல்லாம் வெள்ளையைச் சார்ந்தே இருக்கிறது. தமிழ் நடிகைகள் எல்லோரும் பளிச் என்ற வெள்ளை நிறத்துடனே தான் வலம் வருகிறார்கள். கருப்பு பெரும்பான்மையாக இருக்கும் ஒரு சமூகத்தில் அந்த நிறம் வெறுத்தொதுக்கப்படுவது மிகவும் வருந்தத்தக்கது.

முகப் பவுடர் ஏன் வெள்ளை நிறத்தில் இருக்கிறது என்று எனக்கொரு கேள்வி உண்டு. இன்றைக்கு கருப்பாக இருக்கும் பெண்களின் தாழ்வு மனப்பான்மையைப் பணமாக்க நிறைய வணிக நிறுவனங்கள் வெவ்வேறு பூச்சு விளம்பரங்களுடன் வலம் வருகின்றன.

கருப்பாக இருக்கும் பெண்ணை, கண்டு கொள்ளாமல் ஆண் செல்ல, அவள் இத்தகைய பூச்சுகளில் ஒன்றை பயன்படுத்தி வெள்ளையாக மாறுவதும் பின்னர் அதே ஆண் அந்த பெண்ணைக் கண்டு சொக்கி நிற்பதும் போன்று பெரும்பாலான முகப்பூச்சு விளம்பரங்கள் எடுக்கப்படுகின்றன. கருப்பான மக்களைப் பெரும்பாலாகக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சமூகத்தில் காசுக்கு ஆசைப்பட்டு இத்தகைய விளம்பரங்களில் நடிகர்கள் நடிப்பது வெட்கக்கேடானது.

உலக வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்த்தோமானால் வெள்ளை தான் கருப்பை ஆண்டிருக்கிறது. அடிமைகளாய் தெருவில் போட்டு விற்றிருக்கிறது. அமெரிக்காவில் ஒரு கருப்பின அதிபர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டால் அது மிகப்பெரிய சாதனையாகி விடுகிறது.

இது ஒரு சமூகச் சிக்கல். தமிழர்களின் மிகப்பெரிய பிரச்சனையே அவர்கள் தங்கள் மேல் கொண்டிருக்கும் தாழ்வு மனப்பான்மை தான். பகுத்தறிவு வீரம் பேசும் பகலவன்களுக்குக் கூட தன்னினப் பெயர்கள் தாழ்வாய்த் தோன்றும் காலம் இது. வட நாட்டுப் பெயர்களான ரமேசும் சுரேசும் தமிழ்நாட்டை ஆக்கிரமித்து விட்டன. ஆனால் கண்ணையாவும் செல்லையாவும் வட நாட்டுப் பக்கமே தலை வைத்துப் படுக்கவில்லையே, ஏன்?

அடுத்தவனைப் பின்பற்றி நடக்கும் எவரும் வாழ்வில் எத்தகைய சாதனையையும் நிகழ்த்திவிட முடியாது.

முதலில் நம்மை நாம் மதிப்போம். அப்போது தான் மற்றவர்கள் நம்மை மதிக்கத் தொடங்குவார்கள்

Saturday, August 28, 2010

நாம் கொடுத்து வைத்தவர்கள்!

எச்சரிக்கை: மெல் இதயம் படைத்தோர் தயவு செய்து இந்த இடுகையைத் தவிர்க்கவும்.

முன்னொரு காலத்தில் மந்தையா என்றொரு நாடு இருந்தது. வளமிக்க நாடான அது வெவ்வேறு கால கட்டங்களில் பல்வேறு ஆட்சியாளர்களின் பிடியில் சிக்கித் தவித்தது. பின்பு ஒரு 47-ஆம் ஆண்டில் மந்தையா நாடு விடுதலை பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டு அங்கே கொள்ளையர் ஆட்சி மலர்ந்தது. அங்கே மலர்ந்ததாகச் சொல்லப்படும் மக்களாட்சியின் பல்வேறு கோட்பாடுகள் இங்கே உங்கள் பார்வைக்கு.

௧. மந்தையா நாட்டின் சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம். ஆனால் பெரும் குற்றம் செய்யும் செல்வந்தர்களும் அரசியல்வாதிகளும் சரசியல்வாதிகளும் சிரித்துக்கொண்டே போலீஸ் வேனில் ஏறுவார்கள். ஏழைகள் மட்டுமே அழுது கொண்டு போலீசாருடன் செல்வார்கள்.

௨. லஞ்ச ஒழிப்புத்துறை என்ற ஓன்று ஊழலை ஒழிக்கும் குறிக்கோளுடன் மக்கள் வரிப்பணத்தில் இயங்கும். அவர்கள் அவ்வப்போது ஆயிரம் முதல் ஐந்தாயிரம் வரை லஞ்சம் வாங்கும் சிறிய அதிகாரிகளைப் பிடித்து சாதனை செய்வார்கள்.

௩. மதுவிலக்கு பிரிவும் உண்டு. பாவம், அவர்கள் என்ன வேலை செய்வார்கள் என்று தெரியவில்லை.

௪. ஒரு கொலை செய்தால் 14 வருடங்கள் சிறை தண்டனை வழங்கப்படும். அதுவே இருபதாயிரம் பேரைக் கொன்றால்? தலைக்கு இரண்டு ரூபாய் வீதம் நாற்பதாயிரம் ரூபாய் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

௫. மந்தையா நாட்டின் மாநில அளவிலான தேர்தல்களில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால் குறைந்த பட்சம் ஐந்து கோடியும் தேசிய அளவிலான தேர்தல்களில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால் குறைந்தது பதினைந்து கோடியும் செலவிட வேண்டியது அவசியம். ஆனால் தேர்தல்களில் யார் வேண்டுமானாலும் போட்டியிடலாம்.

௬ . தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற உறுப்பினர்கள் அடுத்தத் தேர்தலின் போது மட்டுமே தங்கள் தொகுதி பக்கம் தலை காட்ட வேண்டும். தேவை இல்லாமல் அடிக்கடி தொகுதிக்கு வந்து மக்களுக்குத் தொந்தரவு கொடுக்கக் கூடாது. ஆகையால் தேர்தலின் போதே மக்களுக்குச் செய்ய வேண்டியதைச் செய்துவிட வேண்டும்.

௭. ஆட்சியாளர்களின் குற்றங்கள் வெளியே தெரிந்து விட்டால் அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக (?!) விசாரணை கமிஷன்கள் அமைக்கப்படும்.

௮ . எந்த கட்சிக்கும் பெரும்பான்மை கிடைக்கவில்லை என்றால் ஒத்த கொள்கைகள் கொண்ட கட்சிகள் சேர்ந்து கூட்டணி ஆட்சி அமைத்துக் கொள்ளலாம் என்று எழுதி வைக்கப்படும். ஆனால் தேர்தலுக்கு முன்பே கூட்டணி அமைத்து மக்களை முட்டாளாக்குவதே கட்சிகளின் கொள்கையாகக் கருதப்படும்.

௯ . ஆட்சி கவிழும் நிலைமை ஏற்பட்டால் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்களைத் தேவைக்கேற்ப விலைக்கு வாங்கிக் கொள்ளலாம். ஆனால் நல்ல விலை கொடுக்க வேண்டும்.
௰ . ஏதாவது பிரச்சனைகளை அவ்வப்போது செய்தி சேனல்கள் கிளப்பும். பாவம், அவர்களும் பிழைக்க வேண்டும் அல்லவா? அவர்களுக்குப் புதிய பிரச்சனைகளைச் சீக்கிரமாக உருவாக்கிக் கொடுத்து பழைய பிரச்சனைகளை மழுங்கடிக்க வேண்டும். இங்கே டைமிங் ரொம்ப முக்கியம்.

௧௧ . பாலம் கட்ட, கோவில் கட்ட என்று எந்த வேலையானாலும் டெண்டர் விட்ட தொகையில் பாதிப் பணத்தை அதிகாரிகள் முதற்கொண்டு அமைச்சர்கள் வரை சரியாகப் பங்கு பிரிக்க வேண்டும்.

௧௨ . மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஊட்ட யாரேனும் முற்பட்டால் அவர்கள் மீது பலவித வழக்குகள் பதிவு செய்ய அரசுக்கு அதிகாரம் உண்டு. அப்படியும் முரண்டு பிடித்தால் மறைமுக மரண தண்டனை வழங்கவும் ஆட்சியாளர்களுக்கு அதிகாரம் உண்டு.

௧௩. பலவருடங்கள் முயற்சி செய்து M.A.S (மந்தையா ஆட்சி பணி) தேர்ச்சி பெறும் பட்டதாரிகளை அரசியல்வாதிகளுக்குக் குடை பிடிக்கப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். குடை பிடிக்கத் தெரியாதவர்களை அனுப்ப மழை பெய்யாக் காடுகள் 'உருவாக்க' ப்படும்.

௧௪ . மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டவர்களைப் பதவியில் அமர்த்துவதற்காக மாநிலங்கள் அவை என்ற ஒன்றை உருவாக்கி, மக்களின் பணத்தைக் கொள்ளையடித்துக் கொள்ளலாம்.

நல்ல வேளை, நமது தாய்த்திரு நாடாம் இந்திய நாட்டில், கொள்கைகள் அனைத்தும் இந்த மந்தையா நாட்டின் கொள்கைகள் போலில்லாமல் எவ்வளவு நன்றாக உள்ளது! அதற்காக கடவுளுக்கு நன்றி சொல்வோமாக!

Saturday, August 21, 2010

டமில் (தமிழ்) படும் பாடு

அண்மையில் கனடா சென்று வந்த எனது கர்நாடக தோழியொருவர் அங்கே தன்னுடன் நட்பு பாராட்டிய இலங்கை தமிழ் பெண் பற்றியும் அவரது பண்பாடு, மொழியழகு பற்றியும் பெருமையாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

பேச்சினூடே அவர் கேட்டக் கேள்வி.... இலங்கை தமிழர்கள் மலையாளிகள் போன்று மென்மையாகவும் அழகாகவும் பேசுகிறார்கள். ஆனால் தமிழகத் தமிழர்களாகிய நீங்கள் பேசுவது மட்டும் மிகவும் கரடு முரடாக இருக்கிறதே..ஏன்?

எனக்குக் கொஞ்சம் தூக்கி வாரிப் போட்டது போலிருந்தது. இவ்வளவு நாளும் எங்கள் தமிழ் செம்மொழி என்றும் அழகு மொழி என்றும் அல்லவா நினைத்திருந்தேன். தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர், செந்தமிழ் நாடென்னும் போதினிலே இன்பத்தேன் வந்து பாயுது காதினிலே...எல்லாம் பொய்யா?

இலங்கை தமிழர்களின் இனிமையானப் பேச்சு நாம் அறிந்ததே!? மலையாளிகள் பறைவது நாம் பேசுவதை விட கேட்க இனிமையாக இருக்கிறது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. சேர நாடு நம்மிடமிருந்து பிரிந்து போனதற்கு தமிழர்களின் பரம்பரை சொத்தான தன்னலமும் ஒற்றுமையின்மையுமே காரணமாக இருந்திருக்க முடியும்.

தமிழிலிருந்து தான் மலையாளம் வந்ததென்றால் மலையாளம் மட்டும் ஏன் இத்தனை இனிமையாக இருக்கிறது? சமஸ்கிருதக் கலவை தான் காரணமென்றால் கன்னடமும் தெலுங்கும் ஏன் அத்தகைய மென்மையைப் பெறவில்லை?

விடை ஒன்றே ஓன்று தான். ஆம். அது மலையாளிகள் தங்கள் மொழி உச்சரிப்புக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம்.

மலையாளிகள் எல்லோரும் 'ழ' என்பதை 'ழ' என்று தான் வழங்குகிறார்கள். ஆனால் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள்? நூற்றுக்கு ஒருவர் இதனைச் சரியாக உச்சரிக்கிறாரா? தமிழ் அரசியலாகிப் போன இந்நாட்டில் தமிழ் அனுபவிக்கும் வேதனைகள் ஏராளம்.

கடந்த வருடம் எனது அறை நண்பர்களிடம் உரையாடிக் கொண்டிருக்கையில் எப்படியோ ஒரு விவாதம் கிளம்பியது. தமிழ் எழுத்தான 'ந்' பற்றிய விவாதமே அது. நான் அதை 'இன்' என்று சொல்ல வேண்டும் என்று கூற அதை மறுத்த எனது நண்பர்கள் அதை 'இந்த்' என்று உச்சரிக்க வேண்டும் என்றார்கள். .. எல்லாரும் ஒரு மணி நேரத்துக்கும் மேல் விவாதித்ததில் உண்மையிலேயே நான் குழம்பிப் போய் விட்டேன். எவரோ ஒருவர் 'எந்நாளும்' என்று சொல்ல எனது குழப்பம் தீர்ந்தது. GOOGLE'ல் 'nth' என்று டைப் செய்தால் தான் 'ந்' வருகிறது. எனினும் நாங்கள் அனைவரும் அன்று சொன்னதைத் தான் இன்று வரை சொல்லி வருகிறோம்.

சில வருடங்களுக்கு முன்பு திருவனந்தபுரம் கல்லூரி போட்டியொன்றில் கலந்து கொள்ளச் சென்ற எனது நண்பரை அங்குள்ள மாணவர்கள் 'மழை' என்பதைச் சொல்லும்படி கேட்டு கூடியிருந்து கைகொட்டிச் சிரித்திருக்கிறார்கள்.
பெரும்பாலானத் தமிழர்கள் 'ஞா' என்பதை 'நா' என்று தான் பேசுகிறார்கள். திங்களுக்கு முந்தைய நாள் இங்கே 'நாயிறு' ஆகி பல நாள் ஆகி விட்டது! மலையாளிகளின் 'ஞான்' தான் காலப் போக்கில் 'நான்' ஆகிப் போனதோ என்று கூட சில வேளைகளில் எனக்கு நினைக்கத் தோன்றும்!

ளகரம் சில பேருக்கு லகரமாகி விட்டது. யுவனின் ஒரு சில பாடல்கள் இந்தக் காரணத்தாலேயே எனக்குப் பிடிப்பதில்லை.

சென்னையில் 'கண்' என்பதை 'கன்' என்று கேட்பதோடு மட்டுமல்லாமல் சில வேளைகளில் பார்க்கவும் செய்யலாம் சுவரொட்டிகளில்.

ஆங்கிலத்தைத் தவறாகப் பேசும் பொழுது ஏற்படும் குற்ற உணர்ச்சி (எ.கா. இஸ்கூல்) ஏன் தமிழைத் தவறாக உச்சரிக்கையில் வருவதில்லை?

தமிழாசிரியர்கள் தங்கள் மாணவர்களுக்கு சிரத்தையுடன் தமிழ் உச்சரிப்பைப் பயிற்றுவிக்க வேண்டும்! அவர்கள் தான் அடுத்த தலைமுறையின் தமிழுக்கு ஆதாரம்!

தயவு செய்து நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஆங்கிலம், பிரெஞ்ச், ஜேர்மன் என்று பல மொழிகளையும் சொல்லிக் கொடுக்கும் அதே வேளையில் தமிழ் எழுத்துக்களையும் சரியாக உச்சரிக்கச் சொல்லித் தாருங்கள்! அவர்கள் எப்பொழுதாவது பேசப் போகும் நான்கு தமிழ் சொற்களையாவது நன்றாக பேசிவிட்டுப் போகட்டுமே!

Sunday, August 15, 2010

உங்களுக்குத் தெரியாமல் உங்கள் அருகில்

இந்தப் பதிவை ஆரம்பிக்கும் முன் உங்களிடம் ஒரு சிறு கேள்வி.

உங்கள் அருகில் உங்களுக்குத் தெரியாமல் பத்து பேர் நடமாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று நான் சொன்னால் நீங்கள் அதை ஏற்றுக் கொள்வீர்களா? ஆம், இந்தப் பதிவை வாசித்து முடிக்கையில், நான் மேற்கூறிய கருத்தை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

சரி, விசயத்துக்கு வருவோம்.

கடவுள்! இன்றைக்கு மிகப்பெரிய விவாதப்பொருள், இல்லையா? தொலைகாட்சிகள், பொதுமேடைகள், வலைப்பக்கங்கள் என்று எங்கு பார்த்தாலும் கடவுள் பற்றிய சண்டைகளும் விவாதங்களும் பரவிக் கிடக்கின்றன. பல வேளைகளில் சலிப்படையவும் வைக்கின்றன.

பொதுவாக, கடவுள் இல்லையென்று விவாதிப்பவர்கள், சமயக் கருத்துகளை எடுத்துக் கொண்டு அதில் உள்ள மூடப் பழக்க வழக்கங்களையும் முரண்பாடுகளையும் சரமாரியாகச் சாடுகிறார்கள். கடவுள் நம்பிக்கை உடையவர்கள் பெரும்பாலும் ஏதாவது ஒரு சமயத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருப்பதால் தங்கள் சமயக் கருத்துகளை ஆதரிக்க முற்படுகிறார்கள். இறுதியில் ஒரு ஆக்கப்பூர்வமான விவாதம் வழி தெரியாமல் காட்டாற்று வெள்ளத்தால் அடித்துச் செல்லப்படுகிறது.

சமயங்கள் எனப்படுபவை, காடோடியாய், வேட்டைக்காரனாய், தன்னலவாதியாய் காட்டில் அலைந்து திரிந்த மனிதனைச் செம்மைப்படுத்த, மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட நன்னெறிக் கோட்பாடுகளே.
எனவே கடவுள் பற்றி விவாதிப்பவர்கள் கீழ்க்காண்பவற்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

௧. சமயங்கள் பொய் என்று நிறுவுதல், கடவுள் இல்லை என்று நிருபித்தல் ஆகாது.
௨. கடவுள் எனப்படுபவர் மனிதருக்கும் பிற உயிரினங்களுக்கும் நன்மை செய்து அதில் மகிழ்ச்சி அடைவராக இருக்க வேண்டியதில்லை.

கடவுள் பற்றிய எண்ணம் நம்மில் ஏற்பட அகத்தியமானக் காரணம் என்ன?

நிரம்ப சுலபம். நமக்கு இந்த பூமி எப்படி வந்தது, ஒலி ஒளி போன்ற இதர சக்திகள் எப்படி வந்தன என்று எதுவுமே விளங்கவில்லை.
பொதுவாக பகுத்தறிவாளர்கள் சார்லஸ் டார்வினின் பரிணாமக் கொள்கையையும், உலகத் தோற்றம் பற்றிய பெருவெடிப்பு ( Bigbang) ஆராய்ச்சிகளையும் சாட்சிக்கு எடுத்து வருவார்கள். பரிணாமக் கொள்கையானது ஏற்கனவே இருந்த மூலங்களிருந்து உயிரினங்களின் தோற்றம் மற்றும் மனிதன் வரையிலான அவற்றின் படிப்படியான வளர்ச்சியையுமே விளக்க்குகிறது. மூலப் பொருள்கள் மற்றும் இதர சக்திகளின் தோற்றம் பற்றி பரிணாமம் பேசுவதில்லை. பெருவெடிப்புக்கும் மூலம் தேவை.

கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள். பகலில் வெளிச்சம் தர சூரியன், இரவினில் ஒளி தர நிலவு, ஒலி, ஒளி போன்ற அழிக்க முடியா ஆற்றல்கள் (ஆற்றலை ஆக்கவோ அழிக்கவோ முடியாது - ஆற்றல அழிவின்மை விதி), சூரிய ஒளியிலிருந்து தாவரங்கள் தயாரிக்கும் உணவு, தாவர உண்ணிகள், அவற்றின் பெருக்கம் தணிக்க ஊன் உண்ணிகள், செத்த பிணங்களைத் துப்புரவு செய்யக் கழுகுகள்..என்ன ஒரு பிரமிக்க வைக்கும் கட்டமைப்பு.! இது தற்செயலாக நடந்த நிகழ்வு என்று சத்தியமாக என்னால் நம்ப முடியவில்லை.

அது சரி. நமக்கு மேல் நம்மைவிட அதிக சாகசங்கள் செய்யக்கூடிய எதோ ஒரு சக்தியைப் பற்றி (அல்லது ஆற்றல்களின் தொகுப்பைப் பற்றி) நாம் நமது மூளையை வைத்து ஆராய்ச்சி செய்கிறோம் இல்லையா?

நமது காதுகளுக்குக் கேட்கும் திறனில் கட்டுப்பாடு இருக்கிறது என்று சொன்னால் நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்வீர்கள் (எ.கா. வவ்வால்களின் மீஒலி நமக்குக் கேட்பதில்லை). நமது கண்களுக்கும் கட்டுப்பாடு உண்டு (பாக்டீரியா, வைரஸ், காற்று). தொடு உணர்விலிருந்து மூக்கு வரைக்கும் அளவீடு உண்டு.
இப்போது ஒரே ஒரு கேள்வி. மூளையின் திறனுக்கு மட்டும் அளவீடு கிடையாதா என்ன? நிச்சயமாக இருக்க வேண்டும். கண்திறனை மூளையால் அளவிட்டோம். மூளையின் திறனை?

நமக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் தொடக்கமும் முடிவும்..இந்த உலகத்தின் அதிசயங்கள் அனைத்தையும் நமது மூளையால் கண்டுபிடித்து விடலாம் என்பது அபத்தமாகவேத் தோன்றுகிறது.

ஆக, நம்மை விட மிகப்பெரிய சக்திகள் மீஒலியால் பேசி நமது கண்னுக்குப் புலப்படாமல் தொடு உணர்வுக்கு அகப்படாமல் நமக்கருகே வாழ்ந்து கொண்டிருக்க வாய்ப்புண்டு. நாம் நம்மை விட பெரிய சக்திகளின் கைப்பாவையாகக் கூட இருக்கலாம். நமது வசதிக்காக நாம் இயந்திரங்களைப் படைப்பது போல, அவை ஏதோ ஒரு தேவைக்காக நம்மை உருவாக்கி இருக்கலாம்.

நம்மைப் பொருத்தவரை இந்த பேரண்டம் (பால்வழி அண்டம் உட்பட) தான் இறுதி. அந்த சக்திகளைப் பொருத்தவரை? அதற்கு மேல் இருக்கும் சக்திகளைப் பொருத்தவரை?

ஆம், அதிசயங்கள் தான் உலகம்!

சரி, முடிவில் என்ன தான் சொல்ல வருகிறீங்க என்று எண்ணுகிறீர்களா? உங்களுக்கு இன்னும் புரியவில்லையா?