Sunday, November 20, 2011

எங்கே நடுநிலை?

ஒரு குறிப்பிட்ட தமிழ் சேனலில் கூடங்குளம் தொடர்பாக வெளியிடப்படும் செய்திகள் அனைத்தும் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துவதாகவே உள்ளன. கூடங்குளம் அணு உலை வேண்டுமா, கூடாதா என்பது இந்த பதிவின் நோக்கமல்ல. அணு உலைக்கு ஆதரவாக தமிழகம் முழுவதும் நிறைய போராட்டங்கள் நடைபெற்று வருவதாகவும் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் இவற்றில் கலந்து கொண்டுள்ளதாகவும் சில நூறு பேர் அமர்ந்திருக்கும் பந்தல்களைக் காட்டி தொடர்ந்து செய்தி வெளியிட்டு வரும் அந்த தொலைக்காட்சி, அணு உலைக்கு ஆதரவானவர்களிடம் பேட்டி எடுத்து வெளியிடுவது போல அதற்கு எதிராக போராடுபவர்களின் கருத்துகளையும் தருவது தானே நடுநிலைக்கு அழகு? அணு உலைக்கு எதிரான போராட்டங்களை இப்படி இருட்டடிப்பு செய்வது ஏன்?

இப்போதெல்லாம் நடுநிலையான ஊடகங்களைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதே பெரிய வேலையாகப் போய் விட்டது நமக்கு. ஒரு பக்கம் நேஷனல் மீடியா என்று சொல்லிக் கொண்டு ஒரே பிரச்சனையை ஒரு வாரம் முழுக்க விவாதிக்கும் ஊடகங்கள், மறுபக்கம் தமக்குப் பிடித்த செய்திகளை மட்டுமே ஒளிபரப்பும் அரசியல்வாதிகளின் கொள்கை பரப்பு ஊடகங்கள்...

தமக்குப் பிடிக்காத செய்திகளை இருட்டடிப்பு செய்வதிலும் திரித்து வெளியிடுவதிலும் நிறைய ஊடகங்கள் வல்லவர்களாகவே உள்ளனர். சென்ற ஆண்டின் தேசிய திரைப்பட விருதுகள் அறிவிக்கப்பட்ட உடன் “சல்மான்ஸ் தபாங் ஒன் நேஷனல் அவார்ட்” என்று செய்தி வெளியிட்ட “தேசிய” ஊடகங்களை என்னவென்று சொல்ல?

யார் நடத்தினால் என்ன? செய்திகளில் நடுநிலை வேண்டாமா? இன்னும் எத்தனை காலத்துக்குத் தான் பாமர மக்களை ஏமாற்றி பிழைப்பை ஓட்டுவது?

Friday, July 29, 2011

மூட்டை பூச்சியும் உலர்ந்த சப்பாத்தியும்....

சமீபத்தில் பெங்களூரிலிருந்து நாகர்கோயில் செல்வதற்காக ஒரு எஸ்.இ.டி.சி. பேருந்தில் ஏறினேன். பொதுவாக நெடுந்தூர பேருந்து பயணங்களை நினைத்தாலே, மனிதர்களை இருக்கைகளாக நினைக்கும் 'பெரிய' மனிதர்களும் பரபரா காற்றிலும் சன்னலை திறந்து வைத்து நமது காதுகளையும் கண்களையும் பதம் பார்க்கும் விண்டோ சீட் ஆசாமிகளும் நினைவுக்கு வந்து மிரட்டுவார்கள்...

ஆனால் இந்த முறை என்னருகில் வந்து அமர்ந்தவர் என்னை விட ஒல்லி...வந்தவுடன் அவர் செய்த முதல் வேலை சன்னலை மூடியது...அடடா பேருந்து நின்று கொண்டிருக்கும் போது கூடவா சன்னலை மூட வேண்டும்? எஸ்.இ.டி.சி. பேருந்தின் நறுமணம் எனது மூக்கைத் துளைத்தது...தேவலை..பேருந்து புறப்பட்டவுடன் எல்லாம் சரியாகி விடும்...

தனது பையிலிருந்து இரண்டு கோக் பாட்டில்களை அவர் வெளியில் எடுத்தார். பாவம் ரொம்ப தாகம் எடுக்கும் ஆசாமி போல என்று நினைத்தேன்...தமிழ் நாட்டின் டாஸ்மாக் வளர்த்து விட்ட ஆசாமி என்று பின்னர் தான் புரிந்தது. இரண்டு கோக் பாட்டில்களையும் கண் இமைக்கும் முன் காலி செய்த அந்த டிப்-டாப் ஆசாமி அயர்ந்து தூங்க ஆரம்பித்தார்... நானோ அவர் வாந்தி எடுப்பதைப் பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தேன்...

இப்போது நான் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதாக நீங்கள் நினைத்தால் நீங்கள் டயடாக இருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம்..நெட்டை மூடிவிட்டுப் பிறகு வாசியுங்கள்!

கண்ணை மூடி ஒரு யோகி போல அமர்ந்திருந்தேன் (நீ சும்மாவே அப்படி தானே இருப்பாய் என்று கேட்கக் கூடாது). திடீரென்று "பஸ் பத்து நிமிஷம் நிக்கும்..டீ...காப்பி...டிபன்.." என்று சத்தம் போட்டு குழந்தைகளை உணவருந்த அழைக்கும் தாய் போல மீண்டும் மீண்டும் கூவினார் நண்பர்..

உணவகத்துக்குள்....

சப்பாத்தி என்ன விலை?

செட் முப்பது ரூபாய்..

சரி கொண்டு வாருங்க.

சார்..சிக்கன், மட்டன், எக் மசாலா.....

அதெல்லாம் வேண்டாம்..சப்பாத்தி மட்டும் போதும்..

கூட்டுக்கு என்ன சார் வாங்குறீங்க? (ம்....இதுக்கு மேல இறங்கி வர முடியாது)

அடப்பாவி மக்கா...ஒரு இத்துப் போன சப்பாத்தி பதினஞ்சி ரூபாயா? குருமா கிடையாதா? ஏலே, என்னங்கடா நடக்குது இங்க?

ஒரு வழியாக சென்ன மசாலா வாங்கி ரெண்டு சப்பாத்தி சாப்பிட எழுபது ரூபாய் ஆகி விட்டது..

அவர் வாந்தி எடுத்தால் பார்த்துக் கொள்ளலாம். எப்படியாவது தூங்கி விட வேண்டும் என்று நினைத்து சிறிது கண்ணயர்கையில்.....தோளில் எவரோ சவாரி செய்வது தெரிந்து விழிப்பு வந்தது...நமக்கு தான் இன்னும் கல்யாணம் ஆக வில்லையே, என்ன இது புது பொண்டாட்டி போல என்று நினைத்து கண்களைத் திறக்கையில் புரிந்தது......அவர்கள் தோளில் மட்டும் சவாரி செய்யவில்லை, வெள்ளை சட்டையை சிவப்பாக்க முயல்கிறார்கள் என்று...(இலவச நிறம்மாற்று சேவை போல)...

மூட்டைப் பூச்சியின் புண்ணியத்தில் அந்த பேருந்தே ஒரு திருமண வீடு போல ஜொலிஜொலித்தது...ஆமாம், யாருமே தூங்க வில்லை:-)

அடுத்து என்ன என்று கேட்கிறீர்களா? அப்படியே பக்கத்தில் தெரியும் லிங்கை கிளிக்கி மற்ற பதிவுகளையும் படியுங்க...படிச்சி ஹிட் ரேட் கொடுங்க மக்கா, அப்ப தானே எழுத தோணும்...நான் வீட்ல இறங்கியாச்சு..கொஞ்ச காலம் கழித்து ஆப்பமும் புட்டும் சாப்பிடப் போறேன், டிஸ்டர்ப் பண்ணாம படிக்கணும் சரியா?

-----------------------------------------------------------------------------------------------
பின் குறிப்பு (to SETC department): தயவு செய்து அரசு பேருந்துகளை நன்றாக பாராமரியுங்கள்..அழுக்காகி கிடக்கும் துணிகளை சன்ன்னலில் தொங்க விடாதீர்கள். சீட் கவரை அவ்வப் போது மாற்றுங்கள்....
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Monday, May 2, 2011

நாயும் பாயும்


என்ன அப்படி பாக்குற? என்னடா இந்த நாய் பயலுக்குப் படுக்க ஒரு பாய் கிடைச்சிருசேன்னா? நீ காசு கொடுத்து வாங்கி ஷோபாவுல வச்சி விளையாடும் நாய்கள விட நான் குறைஞ்சவன் தானே.தெருவுல போனா கல்லெடுத்து எறியுற. மழையில உன் வீட்டுப் பக்கம் ஒதுங்கி நின்னா கம்பால அடிச்சித் துரத்துற. ரோட்டுல கார், லாரில அடிபட்டு செத்துக்கிடந்தா மதிக்காம போற. இது போதாதுன்னு எங்க இனம் பெருகி போச்சுன்னா லாரில பிடிச்சிட்டுப் போயி கொல பண்ணுற. ஏன், உங்க இனமும் தான் பெருகிப் போயி ஊர அழிச்சிக்கிட்டு கெடக்கு. நாங்க ஏதாவது செஞ்சோமா? ஏதோ, இந்த பூமியே உனக்குத் தான் சொந்தம்னு நினச்சி வாழுற. போ..போ..உன்கிட்ட பேசி என்ன பிரயோசனம் கிடைக்கப் போவுது? நீ என்ன திருந்துற கேசா? நீயும் ஒரு மனுஷன் தானே. இந்த கிழிஞ்ச பாயில நான் கொஞ்ச நேரம் படுத்துக் கிடக்குறது உனக்குப் பொறுக்காதுன்னு எனக்குத் தெரியும். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல குப்ப அள்ளுறவன் வந்துருவான். அது வரைக்கும் தான். இப்போ நிம்மதியா?

Sunday, April 24, 2011

கிறித்துவ நண்பர்களுக்கு ஒரு அன்பு வேண்டுகோள்.

இந்த பதிவை எழுதுவதா வேண்டாமா என்று எனக்குள் ஒரு போராட்டம் நடந்தது. சாதி மதம் சார்ந்த பதிவுகளை வெளியிடுவதன் மூலம் எந்த ஒரு நண்பரின் மனதையும் புண்படுத்தி விடக் கூடாது என்பதே எனக்குள்ள ஆசை. ஆயினும் எனது அனுபவத்தை எனக்குத் தோன்றியதை வெளியிடுவதில் தவறில்லை என்றே கருதுகிறேன்.

நான் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்த சமயம் கிறித்துவத்தின் மேல் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டது. இதற்கு முக்கியமான காரணம் கடவுளின் பெயரால் உயிர்களைப் பலியிடுவதை நான் மிகுதியாக வெறுத்து வந்ததே ஆகும். விவிலியத்தைப் படிக்க நேர்ந்ததும் அதில் உள்ள இயேசுவின் சொற்பொழிவுகள் என் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டதும் மற்றொரு காரணம். தினமும் பைபிள் படிப்பதை நான் ஒரு கடமையாகக் கருதி செய்து வந்தேன்.

புதிய ஏற்பாடு முழுவதையும் வாசித்து முடித்த எனக்குப் பழைய ஏற்பாட்டையும் படிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. புதிய ஏற்பாடு இலவசமாக கிடைக்கும் அளவுக்கு பழைய ஏற்பாடு கிடைப்பதில்லை. கல்லூரிக்குள் நுழைந்த பின்பு பழைய ஏற்பாட்டைப் படிக்கும் வாய்ப்பு நண்பரொருவர் மூலம் எனக்குக் கிட்டியது. ஆனால் அதை வாசிக்கத் தொடங்கிய பின்பு கிறித்துவத்தின் மேலுள்ள ஈடுபாடு எனக்குக் குறையத் தொடங்கியது. அதன் பின்பு தான் பலி கொடுத்தல் என்பது பழங்காலத்தில் மக்களிடையே புழங்கி வந்த நடைமுறை என்பதும் நாம் இன்னும் அதனைத் தொடர்ந்து பின்பற்றி வருகிறோம் என்பதும் புரிந்தது. மேலும் நல்ல கருத்துகள் எல்லா மதங்களிலும் உள்ளவை தானே.

இந்த கால கட்டத்தில் கடவுளின் மீது எனக்கு வெறுப்பு அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. இதற்கு எனது ஒன்று விட்ட சகோதரியின் அகால மரணமும் ஒரு காரணம். மனதைத் தின்னும் சோகங்கள் எல்லோர் வாழ்விலும் ஏற்படுகின்றன. ஆனாலும் கடவுளின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கைகள் தொடர்வதன் காரணம் எனக்கு இன்னமும் விளங்கவில்லை.

கல்லூரி காலத்தில் மத மாற்றம் செய்ய முனைபவர்கள் செய்யும் பரப்புரைகள் எனக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்தி இந்து மதத்தின் மீது பாசத்தை உருவாக்கின (குறிப்பு: கடவுளின் மீது அல்ல). இதனால் அரசியல் விவாதங்களின் போது ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சிக்குப் பரிந்து பேச ஆரம்பித்து விட்டேன் (இப்போது அல்ல நண்பர்களே)

சான்றாக சிலவற்றைச் சொல்ல விழைகிறேன்.

ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை கல்லூரி விடுதிக்குச் செல்வதற்காக நாகர்கோவில் பேருந்து நிலையத்தில் திருநெல்வேலி செல்லும் பேருந்துக்காகக் காத்திருந்தேன். நல்ல வெயில். ஒரு வயதான பாட்டி என்னருகே வந்து, "என்ன மோனே வெயில்ல நிக்குற, கொஞ்சம் தள்ளி நிக்கலாமில்ல" என்று அன்பாகக் கேட்டார். அவரின் கருணை மீது உயர்ந்த எண்ணம் ஏற்பட்டு நான் திகைத்து நிற்கையில் இதைப் படி என்று ஒரு தாளை நீட்டினார். அதில் என்ன அச்சிடப்பட்டிருந்தது என்பது நான் சொல்லித் தான் உங்களுக்குத் தெரிய வேண்டுமா என்ன?

எனது தந்தையார் அரசு மருத்துவ மனையில் சில நாள்கள் தங்கி சிகிச்சை பெற வேண்டி வந்தது. திரும்பி வருகையில் எனது அம்மா நிறைய பிரச்சார தாள்களை கையுடன் கொண்டு வந்தார்!!!

இந்த மாதிரி நிறைய அனுபவங்கள்...

ஒரு சில பிரச்சார தாள்களில் எழுதப்பட்டிருக்கும் வாசகங்கள் எனக்கு அதிகப்படியான மனச் சோர்வையும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. மற்றவர்களின் நம்பிக்கைகளையும் மதிப்பது தானே நல்ல பண்பின் அடையாளம்!

இந்த மாதிரி செய்கைகள் ஒரு மதத்தின் மீதான நல்லெண்ணத்தைக் குறைத்து விடும் என்பதை கிறித்துவ நண்பர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கிறித்துவ மதத்தின் சார்பில் எண்ணற்ற பள்ளிக் கூடங்கள், அநாதை இல்லங்கள், மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கு பயிற்சி நிலையங்கள் போன்றவை நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. இந்த மாதிரி சேவைகள் தான் உங்களை சொர்க்கத்துக்குக் கொண்டு போகுமே தவிர அடித்தள மக்களை மத மாற்றம் செய்வதல்ல. நல்ல கருத்துகளை மக்களிடம் எடுத்து வையுங்கள். பரப்புங்கள். ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தைப் பின்பற்றினால் தான் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும் என்றும் சொர்க்கம் கிடைக்கும் என்றும் சொல்லி பாமர மக்களை ஏமாற்றுவது எந்த வகையில் நியாயம்?

சிந்திக்க வேண்டியது ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தினர் மட்டுமல்ல. தனது மதம், மொழி, கலாச்சாரம் ஆகியவற்றை மற்றவர்கள் மீது திணிக்க முயல்கிற அனைவரும் தான்.

Tuesday, April 19, 2011

வில்லன் தேர்தல் அறிக்கை

கடந்த தேர்தல்களில் கதாநாயகன், கதாநாயகி என்று சொல்லும் படியாக விதவிதமான தேர்தல் அறிக்கைகளைக் கண்டு 'கழி'த்தோம். ஆனால் வில்லன் இல்லாத தமிழ் படம் ஏது? ஆதலால் நானே ஒரு 'வில்லன்' தேர்தல் அறிக்கையைத் தயார் செய்து விட்டேன். இந்த வில்லனுக்கு நாலு ஓட்டாவது கிடைக்குமா என்று நீங்கள் தான் சொல்ல வேண்டும்.

'(ஒரு) மாதிரி' தேர்தல் அறிக்கை:

------------------------------------
மாநிலம் முழுவதும் முழு மது விலக்கு உடனடியாக கொண்டு வரப்படும். டாஸ்மாக் கடைகளில் பதநீர், இளநீர் மற்றும் நொங்கு போன்றவையே விற்பனை பொருள்களாக இருக்கும். சிகரெட், புகையிலை போன்ற அனைத்து நச்சு பொருள்களுக்கும் உடனடி தடை விதிக்கப்பட்டு சீரழிந்து வரும் இளைய தலைமுறை காக்கப்படும்.

ஒவ்வொரு துறைக்கும் அந்த துறை சார்ந்த வல்லுனர்களே அமைச்சர்களாக்கப்படுவர். அவர்களுக்குத் தங்கள் துறைகளில் நல்ல மாற்றங்கள் கொண்டுவர முழு சுதந்திரம் அளிக்கப்படும். ஒவ்வொரு துறையும் செய்த, செய்து வருகின்ற வேலைகள் மக்கள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு, அனைத்து செய்தித்தாள்களிலும் இணையத்திலும் மாதந்தோறும் வெளியிடப்படும் .

"பசுமை திட்டம்" அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு மாநிலம் முழுவதும் மரக்கன்றுகள் நடப்படும். விளைநிலங்களைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு "ரியல் எஸ்டேட்" தொழில் முறைப்படுத்தப்பட்டு கடுமையாகக் கண்காணிக்கப்படும்.

மாவட்டங்கள் தோறும் மழை நீரைத் தேக்கி வைக்கும் பொருட்டு புதிய அணைக்கட்டுகள் உருவாக்கப்படும். ஏரிகள், குளங்கள் போன்ற நீர்நிலைகளின் மீது ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கும் ஆக்கிரமிப்புகள் அகற்றப்பட்டு, அங்கு குடியிருக்கும் ஏழைகளுக்குப் புதிய வீடுகள் மாத வாடகைக்கு வழங்கப்படும்.

இயற்கை உரம் சார்ந்த ஆராய்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படும். இதன் மூலம் மண்வளம் காக்கப்படும்.

தற்போது வழங்கப்பட்டு வரும் அனைத்து இலவசங்களும் உடனடியாக நிறுத்தப்படும். எல்லோருக்கும் வேலை கிடைக்கும் பொருட்டு புதிய தொழில் வளர்ச்சி காணப்படும்.

சட்டமன்ற, பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் அரசு அலுவலர்களின் சொத்து விவரங்கள் இணையத்திலும் செய்தித்தாள்களிலும் மாதந்தோறும் வெளியிடப்படும்.

லஞ்சம், ஊழல்களில் ஈடுபடுவோரின் பதவிகள் பறிக்கப்பட்டு கடுமையான சிறை தண்டனை வழங்கப்படும்.

கல்வி, மருத்துவம் ஆகிய சேவை துறைகள் முற்றிலும் இலவசமாக்கப்படும்.

மக்களின் நிறத்தைக் கேவலப்படுத்தும் அழகுசாதன விளம்பரங்களுக்குத் தமிழகத்தில் தடைவிதிக்கப்படும்.

மாநில அரசின் கடன்கள் சிறுகச் சிறுக அடைக்கப்படும். வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்குத் தேவைப்படும் நிதி ஆதாரம் சிறப்பான திட்டங்களின் மூலம் திரட்டப்படும். மாநில அரசின் நிதி நிலைமை ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை வெளியிடப்படும்.

சென்னையில் மட்டுமன்றி மாநிலம் தழுவிய அளவில் புதிய தொழிற்சாலைகள் தொடங்கப்படும். மதுரையில் துணை தலைநகரம் அமைக்கப்படும் .

தாய்மொழி கல்வி கட்டாயமாக்கப்படும். இதற்காக அறிவியல் சார்ந்த நூல்கள் தகுந்த வல்லுனர்களின் உதவியுடன் தமிழாக்கம் செய்யப்படும். ஆங்கிலம் ஒரு பாடமாக சிறப்பான முறையில் பயிற்றுவிக்கப்படும்.

மக்களின் குறைகளை 24 மணிநேரமும் பதிவு செய்யும் பொருட்டு அலைபேசி, இணையம் வழியாக இயங்கும் "குறை தீர்ப்பு மையங்கள்" மாநிலம் முழுவதும் ஏற்படுத்தப்படும்.

எல்லா ஊர்களிலும் கோவில்களைப் போன்று நூல் நிலையங்கள் நிறுவப்படும். மாதந்தோறும் பரிசு போட்டிகள் நடத்தப்பட்டு, குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை எல்லோர் மனதிலும் இலக்கிய ஆர்வம் பாய்ச்சப்படும். படைப்புகளைப் பெருக்கும் பொருட்டு சிறந்த படைப்புகள் மாதந்தோறும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு பரிசுகள் வழங்கப்படும்.

அரசின் வரிப்பணத்தில் கொண்டு வரப்படும் திட்டங்களுக்கு உயிருடன் உள்ள தனிமனிதர்களின் பெயர்களை இடுவதற்குத் தடை விதிக்கப்படும்.

இட ஒதுக்கீட்டில் புதியவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படும். இதன் மூலம் இட ஒதுக்கீட்டின் பலன்கள் அனைத்து பின்தங்கிய மக்களையும் சென்று சேர வழி ஏற்படும்.

கலப்புத்திருமணம் செய்யும் அனைவருக்கும் அவர்களின் தகுதிக்கேற்ப அரசு வேலை வழங்கப்படும். ஆவணங்களில் சாதியைத் தெரிவிக்க விரும்பாதவர்களுக்கு அரசு பாராட்டு பத்திரம் வழங்கப்படும். மேலும் அவர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பிலும் முன்னுரிமை அளிக்கப்படும்.

---------------

Thursday, April 7, 2011

குலுக்கை முத்துக்கள் - பங்குனி 24

இது யதார்த்த சினிமாக்களின் காலம். மூன்று மாதங்கள் வெட்டாமல் வளர்த்த முடியை வாராமல் வருபவனே படத்தின் ஹீரோவாக இருக்க முடியும். மேலும் அவன் மறந்தும் குளித்துவிடக் கூடாது என்பது மற்றொரு கண்டிஷன். யப்பா..இது தான் கிராமத்து ஹீரோ-வின் அடையாளங்களாம். அப்படி ஒரு கேரக்டர் ஏதாவது ஒரு கிராமத்தில் இருந்தால் கண்டுபிடித்துத் தருபவர்களுக்குத் தக்க சன்மானம் வழங்கப்படும். அதெப்படி, ஹீரோயின் மட்டும் மஞ்சள் நிற கேரளத்துக் கிளி?

இது தேர்தல் நேரம். பணத்துக்கு வாக்கை விற்பவர்கள் சோர்ந்து போய் இருப்பதாகக் கேள்வி. ஆனால் நிறைய நல்ல வாக்காளர்களும் இருக்கிறார்கள். யாராவது ஓட்டுக்குப் பணம் கொடுக்க வந்தால் பணத்திற்குப் பதிலாக தனது வீட்டு நாயைக் கொஞ்ச நேரம் மேய்த்துக் கொடுக்கும்படி கேட்டுக்கொள்வேன் என்றார் நண்பரொருவர். நாய் பத்திரம்.

எங்கள் ஊரில் முன்பு வாழ்ந்த தாத்தா பாட்டிகள் எவ்வளவு நடக்க முடியாமல் இருந்தாலும் வோட்டு போடாமல் மன அமைதி கொள்ள மாட்டார்கள். ஆனால் இப்போதெல்லாம் தாத்தா பாட்டிகளைப் பார்ப்பதே அரிதாக போய் விட்டது. நாற்பது வயது வருவதற்குள் ஆயிரத்தெட்டு நோய்கள் வந்து அறுபது வயதுக்குள் சொர்க்கம் புகுபவர்களே அதிகரித்து வருகிறார்கள். என்ன மருத்துவ வசதியிருந்து என்ன பயன்? காவல் நிலையமும் மருத்துவமனையும் பார்க்காதவனே நல்வாழ்க்கை வாழ்ந்தவன் என்பார்கள். ரசாயன உரத்தை அரிசியாக்கி சாப்பிடும் நாம் தொலைக்காட்சியையாவது தூரக் கடாசுவது நல்லது.

கடைசியாக ஒன்று...

ஏழைகள் இருப்பது வரை இலவசங்கள் தொடரும். டாஸ்மாக் கடைகளில் எக்கசக்க கூட்டம்.

Tuesday, March 15, 2011

சாதி கட்சிகளும் சேர சோழ பாண்டியரும்

தமிழ் நாட்டை ஆண்டு வந்த சேர சோழ பாண்டிய மன்னர்கள் தங்களுக்குள் எப்போதும் சண்டையிட்டுக் கொண்டே இருந்ததாகவும் அது வடக்கு மன்னர்களுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்து விடக் கூடாது என்றெண்ணிய சேர நட்டு இளங்கோ மூன்று நாடுகளின் பெருமை பேசும் சிலப்பதிகாரத்தை இயற்றியதாகவும் வரலாற்றில் படித்திருப்பீர்கள்.

சரி, நாம் பதிவிற்கு வருவோம்.



தமிழ் நாட்டில் சாதி கட்சிகள் மெள்ள மெள்ள பெருகியும் வளர்ந்தும் வருகின்ற காலம் இது. சாதியற்ற சமத்துவ சமுதாயம் படைப்போம் என்று மேடைகளில் முழங்கும் கட்சிகள் எல்லாம் தேர்தல்களின் போது தங்களால் இயன்ற அளவுக்கு சாதிகளையும் சாதி கட்சிகளையும் வளைத்துப் போட்டு வளர்த்து விடும் முயற்சிகளில் ஈடுபடுவதையே நாம் காண்கின்றோம்.

முன்னணி கட்சிகளின் இத்தகைய தவற்றால் சில சாதி கட்சிகள் குறிப்பிடத் தகுந்த அளவில் வளர்ந்து விட்டன. இது மற்ற சாதி அமைப்புகளையும் சிந்திக்க வைத்திருப்பதில் வியப்படைவதற்கு ஒன்றுமில்லை.

சாதி கட்சிகளின் தலைவர்கள் எல்லோரும் தங்கள் சாதிக்காரர்கள் தமிழ் நாட்டில் ஒன்றரை கோடிக்கு மேல் இருப்பதாகவும் தங்களுக்குச் சில தொகுதிகள் ஒதுக்கப்பட்டால் மொத்த வாக்குகளும் ஒன்றாகக் கிட்டும் என்றும் முக்கியக் கட்சி தலைவர்களிடம் வாக்குறுதி அளித்துத் தேவையான தொகுதிகளைப் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். இவர்களின் கணக்குப் படி பார்த்தால் தமிழ் நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகையே பத்து கோடியைத் தாண்டும் போலிருக்கிறது.

இந்நிலை தொடருமாயின் பின்னொரு காலத்தில் சில சாதி கட்சிகள் ஒன்று சேர்ந்து ஆட்சியமைக்கும் இழிநிலைக்கு தமிழகம் தள்ளப்பட்டு விடும்.
சில சாதி கட்சிகள் எதிர் கட்சி வரிசையில் அமரும்! தமிழகம் என்னவாகும்? நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கிறது.

தி.மு.க, அ.தி.மு.க தொண்டர்கள் அவ்வப் போது மோதிக் கொள்வதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். அந்த மோதலானது தொண்டர்களுடன் முடிந்து போகும். சாதி கட்சி தொண்டர்கள் மோதிக் கொண்டால் அது எங்கே போய் முடியும்?

ஒரு கூட்டத்தை வெல்ல வேண்டுமானால் அந்த கூட்டத்துக்குள் வேற்றுமைகளையும் ஒற்றுமையின்மையையும் வளர்த்து விட வேண்டும். வளர்ந்து வரும் சாதி அரசியல் இதைச் செவ்வனே நிறை வேற்றும்.

பிராமணன் தான் சாதியை உருவாக்கினான் என்று சகட்டு மேனிக்கு வசை பாடும் மனிதர்கள் அவன் உருவாக்கிய சாதியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதேன்?

இளங்கோவடிகளின் எண்ணம் பலித்திருந்தால் மூன்றில் ஒரு பகுதியை நாம் இழந்திருக்க மாட்டோம். இருக்கும் நிலத்தையாவது காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமானால் நம்மிடம் ஒற்றுமை அவசியம். ஆனால் நாம் தான் திருந்தவே மாட்டோமே!

Sunday, March 6, 2011

குலுக்கை முத்துக்கள் - மாசி 22

ஒரு முறை எங்கள் அலுவலகத்தில் ஆஸ்திரேலியரொருவர் மேலை நாட்டு கலாச்சாரம் பற்றியும் அங்கே நாங்கள் நடந்து கொள்ளவேண்டிய விதம் பற்றியும் மிகுந்த சிரத்தையுடன் விளக்கிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அவர் சொன்ன ஒரு விடயம் என்னை மிகுந்த வருத்தமடையச் செய்தது. வேறொன்றுமல்ல, இந்தியாவில் ஒரு கடை வாயிலைக் கடந்து செல்கையில் அங்கு நின்று கொண்டிருந்த காப்பாளரொருவர் இவரது சட்டை பையிலிருந்த பேனாவை உருவி விட்டாராம். கேட்டிருந்தால் நானே கொடுத்திருப்பேனே என்றார். அது சரி, வெளிநாட்டினரிடமுமா நமது கைவரிசையைக் காண்பிப்பது?

அவர் சொன்ன மற்றொரு விடயம் வரிசையில் நிற்பது பற்றியது. நமது நாட்டில் ரேசன் கடை, பாஸ்போர்ட் அலுவலகம் என்று எங்கே சென்றாலும் ஒருவருக்கொருவர் இடித்துக் கொண்டும் முட்டிக் கொண்டும் தான் வரிசையில் நிற்பார்கள். கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டால் யாரேனும் வந்து இடையில் புகுந்து விடுவார்களோ என்கிற அச்சம் இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். இத்தகைய இடங்களில் நடக்கும் பெரும்பாலான சலசலப்புகளுக்குக் காரணம் தாறு மாறாக வரிசையில் நிற்பதும் கொஞ்சமும் கூச்சம் இன்றி இடையில் புகுவதும் தான். பணம் பெற்றுக் கொண்டு இடம் பிடித்துத் தருபவர்களைப் பாஸ்போர்ட் அலுவலகங்களில் மட்டுமல்ல, பேருந்துகளில் கூட நீங்கள் காண முடியும்.

மேலை நாடுகளில் வரிசையில் நிற்கும் போது மற்றவர்களை ஒட்டாமல் மிகுந்த இடைவெளி விட்டு நிற்பதே முறை என்றார். நல்ல பழக்கம். ஆனால் நாம் இதை இங்கே முயற்சி செய்ய இயலாது.

அவர் சொல்ல மறந்த கழிப்பிட விடயத்தை நான் இங்கே குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும்.

பேருந்து நிலைய சிறுநீர் கழிப்பிடங்கள் ஏன் இவ்வளவு மோசமான முறையில் பராமரிக்கப்படுகின்றன என்பது எனக்குக் கொஞ்சமும் விளங்கவில்லை. உள்ளே போய் இரண்டு நிமிடம் நிற்பதற்குள் வாந்தி வந்து விடும் போல் இருக்கிறது. தொற்று நோய் பரப்பும் கிருமிகளின் சொர்க்கமாக நமது பொது கழிப்பிடங்கள் விளங்குகின்றன. இதற்கு ஒரு தீர்வே இல்லையா?

நல்ல பழக்கவழக்கங்களை இறக்குமதி செய்வதென்பது அந்நிய மோகம் அல்லவே!

Tuesday, March 1, 2011

பைக் பரிதாபங்கள்

1
------------------------------------------
வேகமாக ஓடும்
இருசக்கர வாகனம்.
தலை கவசம்
ஆணின் தலையில் மட்டும்.
பின்னிருக்கையில் மனைவி
கைக்குழந்தையுடன்.
"ஹெல்மெட் அணிந்து
வாகனம் ஓட்டவும்".
ஓட்டுபவருக்கு மட்டும்?
----------------------------------------------

2
*******************************************
ஸ்கூட்டி யொன்று
தன்னை மிஞ்சுகையில்
தன்னிலை மறக்கும் ஆண்.
லாரிக்கும் பேருந்துக்கும்
இடையே
தத்தி முன்னேறும் இளைஞன்.
பின்னிருக்கை பெண்ணுக்குச்
சாகசம் காட்டும் காதலன்.
"சொர்க்கம் அருகிலே".
*****************************************

3
+++++++++++++++++++++++++++++++++
மலைகளிலும் பள்ளத்தாக்குகளிலும்
பாய்ந்து செல்லும் இரண்டு சக்கரங்கள்.
கார்களைக் கடந்து செல்லும்
வாகன ஓட்டியைக்
கண்ணடிக்கும் பெண்கள்,
கார்களுக்குள்ளும் வெளியிலும்.
விளம்பரங்களில் மட்டும் !
++++++++++++++++++++++++++++++++++

Wednesday, February 16, 2011

திருமணம் - கொஞ்சம் யோசிக்கலாமே?

இப்போதெல்லாம் திருமணங்களை விட வரவேற்புகளில் (ரிசப்சன்) தான் அதிக கூட்டத்தைக் காண முடிகிறது. திருமணம் நடப்பதற்கு முந்தைய நாளே மணமகனும் மணமகளும் ஒன்றாக நின்று கொண்டு வரிசையாக வந்து கொண்டிருக்கும் அன்பளிப்புகளை வாங்கி அடுக்கிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள் .

அன்பளிப்பு வழங்குவதற்காக, ரேஷன் கடையில் அரிசி வாங்க நிற்பது போன்று ஒரு பெரிய கூட்டமே வரிசையில் நின்று கொண்டிருப்பதைக் காண்கையில் மனதுக்கு வருத்தமாக இருக்கிறது. திருமணங்களுக்குச் செல்வதின் நோக்கமே அன்பளிப்பு வழங்குவதும் வருகைப் பதிவு செய்வதும் தான் என்கிற அளவுக்கு நமது மனநிலை மாறிப் போய் விட்டதோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது .

திருமணம் போன்ற விழாக்களின் போது தான் ஒரு குடும்பத்தின் பாரம்பரியம், கலாச்சாரம் எல்லாம் அழகாக வெளிப்படுவதைக் காண முடியும். அந்த பரபரப்பான தருணங்களும் எதையோ அடைந்து விட்ட பூரிப்பில் சுற்றித் தவழும் பெற்றோரின் கண்களும் நிச்சயம் இதயத்தை வருடக் கூடியன. காற்றை அடக்கிக் கண்களுடன் சேர்த்து தன்னையும் சுழற்றியவாறே அமுத இசையெழுப்பும் நாதஸ்வர வித்வானுக்கும், தன்னையே மறந்து மேளத்துடன் ஒன்றிப் போய் தலையை இருபுறமும் ஆட்டிக்கொண்டே இசை விளைவிக்கும் மேளக்காரரின் அர்ப்பணிப்புக்கும் கிடைக்க வேண்டியது பணம் மட்டுமல்ல நண்பர்களே, நமது பார்வை என்கிற அங்கீகாரமும் தான்.

இன்று ஐநூறு ரூபாய் கொடுத்தால் நாளை நமக்கும் அது திரும்பக் கிடைக்கும் என்ற கணக்கும், போகவில்லையென்றால் நாளை அவன்/அவள் முகத்தில் விழிக்க முடியாதே என்கிற எண்ணமும்தான் உங்களை திருமண விழாக்களுக்குப் போகச் செய்கிறதென்றால் தயவு செய்து நீங்கள் அங்கே போகாமல் இருப்பதே நல்லது. எதைச் செய்தாலும் மனதிற்குப் பிடித்திருந்தால் மட்டுமே செய்ய வேண்டும். வெளி வேஷம் எதற்கு?

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரே இடத்தில் திருமணமும் ரிசப்சனும் எதற்காக?

கொஞ்சம் யோசிக்கலாமே?

Sunday, February 6, 2011

வயலும் வாழ்வும்...முரணா?

காற்றின் திசைக்கேற்ப ஒரு பக்கமாய் சாய்ந்து ஊசல் போல் மொத்தமாக சேர்ந்து ஆடும் நெற்கதிர்கள் படர்ந்துள்ள வயல்வெளிகளை பேருந்துக்குள் இருந்து ரசிப்பது ஒரு தனி இன்பம்.


ஆனால் இப்போதெல்லாம் வெவ்வேறு நிறங்களில் அசைந்து ஆடும் கொடிகளும் அவற்றின் கீழே சீரான இடைவெளிகளில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் கற்களும் ஏதாவதொரு சிட்டி என்றவாறு தனது புதிய பெயரைச் சொல்லி கண் சிமிட்டும் அறிவிப்பு பலகைகளுமே சாலையின் இரு மருங்கிலும் நின்று பேருந்துகளைப் பார்த்து கையசைக்கின்றன.

நொந்து போய், தொலைக்காட்சியைத் திறந்தால், ஒரு பிளாட் வாங்கினால் ஒரு கார் இலவசம் என்றும் நான் புக் செய்து விட்டேன், நீங்கள் இன்னும் செய்யவில்லையா என்றும் சிரித்து சிரித்து பேசியவாறே ஜீன்ஸிலும் சுரிதாரிலுமாய் இளம்பெண்கள் நடை போடுகிறார்கள்..

இருக்கும் கொஞ்ச நஞ்ச வயல்களிலும் விவசாயம் செய்ய ஆளில்லை..காரணம்?
"ஏம்பா, அத உழுது, பயிர் செஞ்சி பத்தாயிரம் ரூபா நஷ்டப்படுறதுக்கு சும்மாவே இருக்கலாம்"...

படித்தவர்கள் பெரும்பாலும் விவசாயம் பக்கம் தலை காண்பிப்பதில்லை..அடுத்த தலைமுறையில் விவசாயம் என்னவாகும்?

காற்று, மழை போன்றவை விவசாயிக்கு பல நேரங்களில் எதிரி..இதையெல்லாம் தாண்டி ஒரு பொருளை விளைவிக்க அவன் கொடுக்கும் உழைப்பும், இரவு நேர கவலைகளும், அறுவடை நாளின் எதிர்பார்ப்புகளும் ஒரு குழந்தையை சுமக்கும் தாய்க்கு ஒப்பானது. ஆனால் கடைசியில் கிடைப்பது?

ஒரு கிலோ அரிசி நாற்பது ரூபாய்க்கு விற்கப்படும் போது, அதை உருவாக்கும் விவசாயி ஒரு ரூபாய் அரிசிக்கு ரேஷன் கடையில் கையேந்தி நிற்பது ஏன்?

இடைத்தரகர்கள் இல்லாத நிலையை அரசு உருவாக்கினாலன்றி இதற்கு ஒரு தீர்வு கிடைக்கப் போவதில்லை.

அதுவரையிலும் 'வயலும் வாழ்வும்' என்கிற வாக்கியமே முரணாகத் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்!

Wednesday, January 26, 2011

வேலியில் தொங்கும் ஓணான்கள்

வீடுகளால் சூழப்பட்டிருக்கும் சின்ன பனை மரத்தில் தனது நான்கு கால்கையும் இறுக்கமாய் அப்பிக் கொண்டு, நீண்டு ஒடுங்கிய தலையை ஒரு புறமாய் சாய்த்து, ஒருவித சோகம் படர்ந்த கண்களால் அச்சத்துடன் என்னை நோக்கும் ஓணான்களைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் ஒருவித குற்ற உணர்வு என்னில் வந்து போவதை தடுக்க முடியவில்லை.



இந்த காலத்திலும் பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் கைகளில் கூரான கம்புகளுடன் வேலியோர ஓணான்களை வேட்டையாட சிறுவர்கள் கும்பலாகச் செல்வதை நீங்கள் காண முடியும்.

ஓணான்கள் மட்டுமல்ல, தவளைகளும் புட்டான்களும் (தும்பி) கூட சிறுவர்களின் வன்கொடுமையிலிருந்து தப்ப முடிவதில்லை.


தன்னை நோக்கி ராக்கெட்டு போல பல திசைகளில் இருந்தும் பாய்ந்து வரும் கற்களில் இருந்து தனது உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒரு ஓணான் படும் பாடு சொல்லி மாளாது. எந்த நேரத்தில் எங்கு இருந்து தாக்குதல் வரும் என்று அறிய இயலாமல் துடிக்கும் அதன் வாழ்க்கை உள்ளத்தை உருக்குவது.

அது மட்டுமல்ல. வாலில் ஓங்கி எரியும் நெருப்புடன் வலியால் துடித்து முன்னோக்கி அலறி ஓடும் ஓணான்களே சிறுவர்களின் புகை கக்கும் 'ஜெட்' விமானங்கள்.

புட்டான்களின் வாலை நுள்ளி எரிந்து விட்டு அதன் பின்புறத்தில் காகிதம் சொருகி பறக்க விட்டு வேடிக்கை பார்க்கும் சிறுவர் சமூகம் நம்முடையது.

நாய்களின் மீது சரியாகக் கல்லெறிவது என்பது சிறுவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, பெரியவர்களுக்கும் கூட கலை இங்கே.


இப்படியெல்லாம் செய்ய இந்த சிறுவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பது யார்? அவர்களுக்கு இதெல்லாம் எங்கிருந்து தோன்றுகிறது? மனிதர்கள் பிறவியிலேயே வன்கொடுமை செய்பவர்கள் தானா? வலியைப் பார்த்து ரசிப்பவர்கள் தானா?

ஓணானும் தவளையும் ராமருக்குத் தாகம் எடுத்த போது மோண்டு கொடுத்தன என்ற புனைவு கதையைச் சிறுவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதை இனிமேலாவது தவிருங்கள்.

நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் உயிரினங்களைப் பற்றி நல்ல விதமாக குழந்தைகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுங்கள். இந்த புவியில் பிறந்த நமக்கு இந்த நிலத்தின் மீது எவ்வளவு உரிமை உள்ளதோ, அதே அளவு உரிமை கொஞ்சமும் குறையாமல் நம்மைப் போலவே இங்கே பிறந்த மற்ற உயிரினங்களுக்கும் உள்ளது என்பதை கொஞ்சமும் மறந்து விடாதீர்கள்.

பாவம், அவைகளுக்கு உங்களைப் போல நிலங்களைப் பட்டாப் போடத் தெரியாது. அதனால் அவற்றை ஏமாற்றி விடாதீர்கள்.


Wednesday, January 19, 2011

படிச்சவன் எப்படி ஓட்டு போட முடியும்?

என்னங்க, தேர்தல் நெருங்குகிறது, யாருக்கு வாக்களிக்கலாம் என்று பதிவுகளில் சகட்டு மேனிக்கு விவாதித்துவிட்டு கடைசியில் வோட்டே போடாமல் வேலையைப் போய் பார்ப்பவரா நீங்கள்...

இதோ, "உன்னைப் போல் ஒருவன்"!

இப்படி தாங்க..கடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில் யாருக்கு வோட்டு போட்டாலும் திமுக-காங்கிரஸ் கூட்டணிக்கு மட்டும் கண்டிப்பாக போட்டு விடக் கூடாது என்று நண்பர்களிடம் பேசிக்கிட்டு இருந்தேன் (ஏனென்று உங்களுக்குத் தெரியும்தானே).

ஆனால் வச்சாங்க பாருங்க ஒரு ஆப்பு.

என்னன்னு கேட்கிறீங்களா? அதான், கரெக்டா புதன் கிழமை தேர்தல்னு அறிவிச்சாங்க...

மக்களே, நம்ம தமிழ் நாட்டுல படிச்சவன் பெரும்பாலும் சொந்த ஊரில் வேலை செய்ய மாட்டான். கல்லூரி முடிஞ்ச உடனே பெட்டிய தூக்கிக் கிட்டு, சென்னைக்கோ பெங்களூருக்கோ அல்லது வேற எங்கேயோ போய்டுவான்..இந்த மாதிரி தேர்தல் தேதி அறிவிச்சா படிச்சவன் எப்படி அய்யா ஓட்டு போட முடியும்?

அலுவலகத்துல தான் விடுமுறை கொடுப்பாங்களே என்கிறீர்களா?

அட போங்க, புதன்கிழமை மட்டும் விடுமுறைய வச்சுகிட்டு சென்னை-ல இருந்து கன்னியாகுமரி போய் வோட்டு போட்டுட்டு வந்துடுவீங்களா நீங்க? சரி, அப்ப மும்பையில இருக்குறவன் என்ன பண்ணட்டும்?

இதுல படிச்சவங்க எல்லாரும் கண்டிப்பா வோட்டு போடணும்னு இவங்க பண்ணுற பிரச்சாரம் வேற..

வங்கி மற்றும் இதர அரசு தேர்வுகள் எல்லாம் ஞாயிற்றுக் கிழமை வைக்கும் இவங்க தேர்தல் நாளை மட்டும் ஏன் இப்படி நடத்தக் கூடாத நாள்-ல நடத்துறாங்க? அதுவும் வாரத்தின் நடு நாள்-ல? தேர்வு ஆணையத்துக்கு தெரியிற விடயம் தேர்தல் ஆணையத்துக்கு மட்டும் தெரியாதா என்ன?

இப்ப இருக்குற டெக்னாலஜி வளர்ச்சியில ஒருவர் எந்த வாக்கு சாவடியில இருந்தும் எந்த தொகுதிக்கும் வாக்களிக்கலாம் என்கிற முறையை கொண்டு வருவது ஒண்ணும அவ்வளவு கடினமான விசயம் இல்லை. என்ன அரசியல் வாதிகளுக்குத்தான் கொஞ்சம் கஷ்டம்..இங்க இருந்துட்டு மும்பைக்கு போய் காசு கொடுக்க முடியுமா என்ன?

எது எப்படியோ, இந்த வருடமாவது என்னை வோட்டுப் போட விடுவாங்களா?

பின் குறிப்பு: இத படிச்சிட்டு நீங்க தமிழ்மணத்தில வோட்டு போட மறந்துராதீங்க.

Thursday, January 13, 2011

கடவுளும் பகுத்தறிவும்

நிறைய பேர் என்னிடம் கேட்கும் கேள்வி, "உங்களுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லையா?"

அது சரி, கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை என்றால் பகுத்தறிவுவாதியாமே, அப்படியா?

கடவுள் இருக்கிறாரா அல்லது இல்லையா என்று எனக்குச் சத்தியமாகத் தெரியாது. அதனால் கடவுள் இருக்கிறார் என்றோ, இல்லை என்றோ சொல்ல எனக்குத் தகுதி இல்லை. ஆனால் ஒன்றை மட்டும் என்னால் நிச்சயமாகச் சொல்ல முடியும்.....என்ன அது?



மக்களே, கடவுள் இருந்தால் என்ன, இல்லாவிட்டால் தான் உங்களுக்கு என்ன?

ஓஹோ, கடவுள் இருப்பது ஒரு வேளை உண்மையாக இருந்தால் அவரை வணங்க வேண்டுமே என்று கவலைப்படுகிறீர்களா?

அட போங்க நீங்க. கடவுள் உங்களையும் என்னையும் படைத்தது உண்மையானால், அவர் கண்டிப்பாக மிகப் பெரிய படைப்பாளி. நிச்சயமாக ஓர வஞ்சனை செய்ய மாட்டார். அவர் என்ன ஊழல்வாதியா, தன்னை வணங்குபவர்களுக்கு மட்டுமே நல்லது செய்ய?

அப்படியே தனது படைப்புகள் அனைத்தும் தன்னை வணங்க வேண்டும் என்று அவர் கருதினால் ஒவ்வொரு படைப்பிடமும் அந்த விடயத்தை முறைப்படி தெரிவிக்க வேண்டியது அவரின் கடமை அல்லவா?

அவர்தான் ஏற்கனவே தனது தூதர்கள் அல்லது அவதாரங்கள் மூலமாக தெரிவித்து விட்டாரே என்கிறீர்களா?

நண்பரே, பத்து பதினைந்து புத்தகங்களைக் காட்டி, இதைக் கடவுள் தான் தந்தார் என்று நீங்கள் சொன்னால் அதை எப்படி நான் நம்ப முடியும்?

ஆதலால் கடவுள் இருந்தால் இருந்து விட்டுப் போகட்டும். இல்லை என்றாலும் எனக்குக் கவலை இல்லை. நான் எனது வழியைப் பார்த்துப் போய்க்கொண்டே இருப்பேன். எனக்குத் தெரியாத ஒன்றை ஏளனமாகப் பேசுவதோ அல்லது பாராட்டி சரணடைவதோ எனது வேலை இல்லை. நீங்கள் எப்படி?

"கடவுளை மற மனிதனை நினை" என்ற வாக்கியம் எனக்கு நிரம்பப் பிடிக்கும், ஒரு சின்ன திருத்தத்துடன். அது "கடவுளை மற, உலகை நினை".

என்னைப் பொறுத்தவரை, மனிதனை மட்டுமல்ல, எல்லா உயிர்களையும்...ஏன், உயிரற்ற இன்ன பிறவற்றையும் நினைக்க வேண்டியது நமது கடமை..நமக்கு முன் இவ்வளவு பணிகள் இருக்கும் பொழுது ஏன், தெரியாத ஒன்றைப் பற்றி அலட்டிக் கொள்ள வேண்டும்? அதை மறந்து விடலாமே?

ஆனால் கடவுளை எதிர்ப்பது தான் பகுத்தறிவுவாதம் என்றால், மக்களே, சத்தியமாக நான் பகுத்தறிவுவாதியல்ல...நீங்கள்?

பின் குறிப்பு:
--------------
நண்பர்களே, பதிவு பிடிச்சிருந்துன்னா சிரமம் பார்க்காம ஓட்டும் போட்டுடுங்களேன்,,,

Friday, January 7, 2011

எதிர்பாரா துயர் தருணங்களில் மனவோட்டம்

சில நிகழ்வுகள் துயரமானவை..சில நிகழ்வுகளில் தருணங்கள் நிகழ்வுகளை விட மிகுந்த துன்பம் கொடுப்பவை.

அவற்றுள் சில..

எங்கெங்கோ சமையல் குறிப்புகள், தொலைக்காட்சியின் சமையல் நிகழ்சிகள் எல்லாவற்றையும் பார்த்து, குறிப்பெடுத்து, பார்த்துப் பார்த்து செய்திட்ட புதிய உணவு ஒன்றை, சரியில்லை என்று கணவன் எளிதாகத் திட்டும் பொழுது, பாராட்டுக்காக ஏங்கிக் காத்திருந்த உடைந்து போன அவள் கனவுகள் அந்த கணம் அவளை என்ன செய்யும்?



எங்கெங்கோ அலைந்து திரிந்து, தனக்கான வீடு என்று ஒரு மரத்தின் ஆள் துளை ஒன்றை கண்டுபிடித்து, அதில் குஞ்சுகளோடு குடித்தனம் நடத்தி வரும் அழகான பறவை ஒன்று, அந்த மரமானது அடியிலிருந்து மனிதன் ஒருவனால் வெட்டப்படும் நிகழ்வில், வீட்டையும் குஞ்சுகளையும் காப்பாற்ற வழியின்றி கதறிக் கதறி அந்த மரத்தையே சுற்றி வரும் தருணம் அதன் மன வோட்டம் என்னவாக இருக்கும்?


இந்த இடம் உனக்கு, அந்த இடம் எனக்கு என்று ஏரியா பிரித்து வாழ்ந்து வரும் நாய்கள், திடீரென்று அந்த இடத்தில் பிளாட் ஒன்று கட்டப்படுவதைப் பார்க்கையில் என்ன நினைக்கும்?

மரண நிகழ்வில், 'நான்' என்ற ஒருவன் இனிமேல் இல்லை என்ற எண்ணம் மனதில் ஓடும் தருணம் தோன்றும் உணர்ச்சிகள் எப்படி பட்டது? அவன் பிறந்த சுவடும் மறைந்த சுவடும் துளியும் இன்றி எப்பொழுதும் போல் இயல்பாக செயல்படப் போகும் பூமியை நினைக்கையில்....

ஆமாம், மணித்துளிகளே வாழ்வின் அடையாளம்..சில மணித்துளிகள் வாழ்வையே மாற்றக் கூடியன.